نفرآخر

2006-10-08T19:02:00.000+03:30

دوست دارم...

وقتی که تو خوابیدی

خواب خوابی.

من بیام بغلت کنم.

ولی تو بیدارنشی

بعد خودتو تو بغلم جمع کنی

سرتم بذاری رو بازوم

منم مو هاتو ناز کنم

صبحم قبل اینکه بیدار شی برم

....

صبح که بیدار شدی

بری جلو آینه خودتو نگا کنی

دست ببری تو موهات

یه لحظه با نگات یه مکثی به خودت تو آینه کنی

بعدشم بری.

ولی هیچوقت

نفهمی که

من کل دیشب بغلت کرده بودم

2006-10-07T13:30:00.001+03:30

یه اتفاق ساده ، یه تلفن ساده ، دوباره باعث شد که گارد همیشگیم بیاد سراغم.اینطوروقتا سریع با مخاطب فاصله میگیرم .ازش دور می شم. دلم رو میزنه ،احساس بندی بودن شدیدی بهم دست میده ، که میدونم یه تنفر خاصی پشتش خوابیده... فقط نمیدونم که تاکی می مونه...حداقل کاش تواین وقت که دارم میرم اتفاق نمی افتاد میذاشت براچند روز دیگه... ناخوداگاه خیلی تو دنیای خودم فرو میرم.از دنیای واقعیم کنده می شم ، اصلا بلکل قطع می شم ، یه کم که گم بشم ،از سرو صداها که فاصله بگیرم ،آرامش یواش یواش خودش میاد سراغم

کاشکی بارون بیاد ،حداقل اینطوری وضعیت بهتر می شه.

2006-09-23T19:37:00.000+03:30

شاید منم خیلی اشتباه کردم...ولی یه جایی از همه بیشتر ، خیلی زیاد... ولی عوضش زندگی خوب قصاصم کرد به بهترین نحو ممکن ... توی همین دوران بود که فهمیدم ایستادن و موندن ،خیلی راحت تره ازپس دادن یه اشتباه

یا باید پاش وایسی
یا اگه نتونستی ، زندگی خودش حقشو ازت میگیره
گاهی خیلی ظریف زیرکانه
گاهیم خیلی خشن و بی رحمانه

.
می دونی ! هر وقت که سر یه قصه موندی، مهم نیست که چیه . کافیه که یکم برگردی به عقب .یه زیر چشمی پشت سرت و نگا ه کنی... اونوقته که میبینی یه جا یه اشتباه کردی ، ولی غرورت نذاشته که قبولش کنی و این شده شروع یه ...
چارشم دور نیست ، فقط یکم مشکلِ . فقط کافیه یکم عقب برگردی و درستش کنی ولی این درست کردن خیلی سخت، خیلی... مخصوصا برا من .

2006-09-06T19:00:00.000+03:30

چیز جالبی که از جنگ یاد گرفتم ، گذشته از همه بدیاش ... این بود که اونایی که صف جلو ایستادن و جنگیدن ، یا همه کشته شدن یا جانباز شدن افتادن کنار خونشون . اونیم که الان به همین عنوان کاره های شده و هی دم از شجاعت خاطرات جنگش میزنه ، یا کسی بوده که فرار کرده ، یا اون عقب عقبا بوده داشته با زیر پوش و شلوار و پوتین ، والیبال یا فوتبال گل کوچیک بازی می کرده ، حالا م که دیده همه چیز تموم شده اومده خودشو جای یه آدم با شهامت جا زده ... وگرنه همه اونایی که یکم فقط یکم جرات داشتن دیگه نیستن.
.
فکر می کنم زیندگیم بعضی وقتا مثل میدون جنگ می مونه ، اونی که جلو وای میسه و با هر چی سختیه دست پنجه نرم می کنه . با همه قدرت و مقاومتش اثری ازش باقی نمی مونه . یا اگرم چیزی ازش بمونه ، کسی خبر دار نمی شه ، یه عده هم هستن که وای میسن و نگاه می کنن ...میشن تماشاگر ... حتی جرات یه قدم جلو رفتن و کمک کردنم ندارن ، تازه بعضی وقتا ، تا احساس خطر میکنن همه چیز و رها می کنن و در میرن .بعد وقتی که آبا از آسیاب افتاد و موج ها خوابید و همه چیز آروم شد. از لونه هاشون بیرون میان و شروع می کنن دم از شجاعت زدن و روزای سخت زندگی که چطور باید مقاومت کرد.
.

.
همیشه کسی که ادعای شجاعت می کنه ، کسی بوده که فرار کرده . این آدم یه ترسو بیشتر نیست
.

2006-09-01T00:19:00.000+03:30

وقتی داره بهت تجاوز می شه ، کاریم نمی تونی بکنی ، کافیه بخوابی و لذت ببری.

یه کم یواش تر

2006-08-28T17:35:00.000+03:30

هوووم ... چند وقته دوباره داره بوی اتفاقای تازه می یاد ، خبرای تازه ای می شنوم که هر کدومشون می تونه شروع یه حرکت برام باشه ... نمی دونم یه مدت همه چیز خیلی آرووم بود ، شبیه آرامش پیش از طوفان ، یه چیزی ته دلم میگفت که موقتیه... مواظب باش!.

ولی چیزی که از همه برام مهم تره ،غیر قابل پیش بینی بودن همه قصه هایه که اتفاقای کوچیک برام درست کردن... زندگی اون چیزی که تو فکرشو میکنی نمیشه... شاید اگه اینبار به آخرش فکر نکنم و فقط بتونم خوب حرکت کنم، بهتر نتیجه بگیرم

شایدم باید سطح توقعاتم رو پایین بیارم... زیاده خواه نباشم.یه کم قانع تر بهتر

قبلنا! سر هر ماجرایی بااعتماد به نفس زیاد قدم برمیداشتم و این اعتماد به نفس کاذب یا غروراجازه نمی داد که قسمتای تاریک راه و ببینم و تویکی از همین جاهای تاریک بودش که پام می رفت تو یه گودال بزرگ وبوووووووووم

باید اینو به خودم بقبولونم که همه کارا نباید اون چیزی بشه که من می خوام.و این درسی بود که زندگی تو چند ماه آخر خیلی خوب بهم یاد داد ...

خلاصه باید آماده بشم برا داستانای جدید .

ولی اینبار...

قدری آرووم تر،

محکم تر،

صبور تر،

و قوی تر

زندگی تولد یه خاطرست...

2006-08-17T17:02:00.000+03:30

میدونی چیه رفیق؟... شاید من نتونم مثل توجلوی مهربونی تاب بیارم ، برا همینه که همیشه یه بهانه ای در میارم و در میرم ، نه اینکه من خوب باشم تو بد ا ، نه . مهربونی خوبه ،پشت سرش دوست داشتن و میاره، ولی وقتی که خیلی زیاد میشه یه جورایی بندیت می کنه. در بندت می ذاره ... خوب، مجبوری جواب بدی ، یه عده میگن نه ما بدون هیچ انتظاری این کارو میکنیم. ولی میدونی چیه؟ دروغ میکن ،باور کن...

همیشه از محبت ترسیدم . احساس کردم که مثل یه دیوار شفاف آرووم آرووم داره دورمو میگیره... شاید این حرف برات مسخره بیاد. ولی احساس کردم آزادیم داره گرفته میشه ،یه نفر دیگه میخوادش . برا همین در رفتم ، فرار کردم... شاید درست نبوده ولی راستش ترسیدم

آزادیم رو به هیچ قیمتی از دست نمی دم، حتا به بهای به دست آوردن عشق باشه

2006-08-09T19:53:00.000+03:30

بعضی وقتا ،

تنهایی میاد که روزگارتو سیاه کنه

فرقی نداره که کجا باشی. تو خونه ، سر کار ، تو بازار ، تو مهمونی...

یواش یواشم نمیاد که متوجه شی

یهویی میاد تو جونت ، اونوقته که وجودت سرد میشه ، یخ میکنی ...خیلی زود حسش میکنی

اونوقته که بی حس میشی ، جات یادت می ره ، تو زمان و مکان گم می شی

آخه اومده که روزگارتو سیاه کنه

فرقیم نداره قوی باشی یا ضعیف ، شاد باشی . یا ناراحت . هر چی باشی

هر چقدرم ادعا داشته باشی میخکوبت میکنه

میاد و با تمام قوا روزگارتو سیاه می کنه

جلوش کم میاری ، مجبوری که کم بیاری ، بی محلی و مقاومتم فایده نداره

فرارم نمی تونی کنی

التماس که اصلا

....

میاد و با تمام نیروش خودشو به رخت می کشه

از دیو و غول و هیولام بدتره

با کف دستش پشت سرتو میگیره و صورتتو محکم می کوبه به زمین . خاک مالیش می کنه

انفدر ادامه میده تا پاهات سست شه و جلوش زانو بزنی

حالا تو بیا هی زار بزن ، مگه حالیش می شه.

بدتر میکنه...

آخه می خواد روزگارتو سیاه کنه

اونقدر ادامه میده تا از حال بری

خوابت ببره

بعد میذاره میره

تنهایی بده ، خیلی بده ،زهره ،خره ، آَشغاله

وقتی که میاد

روزگارتو سیاه می کنه

2006-08-04T20:02:00.000+03:30

آگه جلو شکست تاب آوردی ، اونوقته که محکمی و سرسخت و برنده

2006-08-02T18:44:00.000+03:30

درست تو لحظه هایی که فکر میکنی هیچ کس نیست ، آدما یکی یکی از گوشه کنار جمع می شن و یکی از بی نظیر ترین و ناب ترین لحظه های زندگی رو برات رقم می زنن ... دیشب به معنای واقعی شوکه شدم ، اولش دنبال این بودم که حالا کسی نیست ، شب تولدم چه حالی می تونم به خودم بدم ، آخه تولد خودم بود الکی که نیست .حتی برنامه های کاریمم کنسل کردم . می دونستم که تو اینجا کسی حال نداره باهام بیرون بیاد. ولی وقتی چشام رو بهتر باز کردم سه تا آدم خندون با یه کیک کوچولوی با نمک با کلی خوردنی که همه شون تو یه خونه شاد یه جا جمع شده بودن پیدا کردم . فقط می تونم بگم واقعا شب به یاد موندنی برام شد . از اون شبا ، که بعدنا هر وقت یادش افتادی ، یه لبخند می تونه روی لبات خودشو نشون بده .

می دونی وقتی سختی خیلی زیاد بشه ، آدما به هم نزدیک تر میشن ... صمیمیت ناشی از سختی هایی که بوجود میاد شاید یه دلیل برا تحملش باشه... شاید

2006-07-30T20:03:00.000+03:30

گفته بودم که بهم زیاد تکیه نکن ،اصلا تکیه نکن.... مگه نمی دونستی با وجود این ظاهر ، توم کلی ترک و شکاف داره ، مگه همه اینا رو از قبل نگفته بودم . پس چرا انقدر تکیه کردی و فشار آوردی تا بریزم ... می دونی؟ اون دیواری که تو دست تو گذاشته بودی روش کلی ترک ریز توش داشت .اصلا مقاوم نبو د ، خیلی زود فرو پاشید... به من تکیه نکن ، میشکنم ،حتما می شکنم

اگه این استخره نبود اینجا پوسیده بودم.

هووووم راستی ! فردا تولد مه. همیشه بهترین هدیه رو خودم باید برا خودم بگیرم مخصوصا امسال که هیچکی کنارم نیست

تولدم مبارک .

2006-07-17T08:21:00.000+03:30

انگار این هفت روز خوبم تموم شدن و من دیگه یواش یواش باید برم... باید از خونه جدا بشمو دوباره بشم مسافر . چقدر سخته که بدونی کی باید بری . کاشکی از یادم می رفت و درست وقت رفتن یکی بهم گوشزد می کرد که پاشو ، وقتشه ...

هر بار موقع رفتن پاهام لرزیدن ، سرمو بالا گرفتم که کسی اشکامو نبینه . خندیدم که یعنی زود بر می گردم... این دفعم پاهام میلرزن ، بابد بخندم ، باید بخندونم که یعنی زود ی

رفتن سختِ ، خیلی سخت...

2006-07-16T09:34:00.000+03:30

نشستم یه نامه رو که چند وقت پیشا برای یکی ازدوستام فرستاده بودم دوباره خوندم... شاید از نحوه نوشتنش خوشم اومد ،ولی از متنش نه . یه کم به خودم خندیدم که چقدر احساسی بودم ،چقدر همه چیزو باحسای خودم اندازه می گرفتم... ولی الان .خشک جدی و منطقی

نمی دونم ، ولی دوست دارم یه چیزو اعتراف کنم .با اینکه الان این خشک بودن خیلی بیشتر کارمو پیش می بره ، خیلی جلوترم می ندازه ، ولی اون وقتا دنیا روشن تر از الان بود ؛هر چقدرم که حسرت چیزای نداشته رو می خوردیم باز رنگای اون زمان برام شفاف تر از الان بودن.اصلا چون یه جور دیگست برات میشه خاطره. چون متفاوت گوشه زهنت موندگار میشه...همممم خاطره!!!! چقدرشون لای دفترای زندگی گم شدن. چقدرشون توی خط خوردگیا موندن. بعضیاشونم که پاک شدن ، اصلا پاکشون کردن

گاهی وقتا آدم برای رسیدن به نیازاش بدون اینکه خودشم بفهمه پا رو همه چیز میزاره . له کردن کار سختی نیست ، به شرط اینکه دیگه هیچوقت هوسشو نکنی .اونوقته که می شه برات طاقت فرسا...

2006-07-12T12:10:00.000+03:30

لعنتي‏، برام شدي مثل خدا

ولي !
متاسفم

من خداپرست نيستم
.
.
.

اعتقاد انتظار مياره...پرستشم همينطور. تو به خدا معتقدي ، اونو ميپرستي ، بهش ايمان داري... خوب ، درست.ولي اينا كه الكي نيستن .مي پرستيش چون چيزي ازش مي خوايي ، حاجتي داري ، نياز داري......نمي دونم؟ .ولي اگه نيازي نداشتي بازم همينقدر پايبند مي موندي؟ نگو نه؟..بيشتر فكر كن.

ببين ،همه ما يه سري آرزوهايي برا خودمون داريم ، هدف داريم..براي رسيدن بهشون تلاش ميكنيم..خوب خيلي دوست داريم كه تو راهمون يكي بياد كمكمون
حتما ميگي چه كسي بهتر از اون... قبوله، ولي وقتي تو زندگيت كاري كني كه مجبور باشي منتظر بموني ، اون زندگي برات كش مياد ميشه آدامسي كه چسبيده ته كفشت..خسته ميشي ، فرسودت ميكنه...
خوب، اگه نيازيت بر آورده نشد ، اونوقت چي؟ بازم مؤمن باقي ميموني؟..بازم به همون اعتقادات قلبيت پايبند هستي يا نه؟.نه به كلام نه به گفتار ته ته دلت ، بازم قبولش داري؟...يا نه اون موقع پس ميزني ، جا ميري يا اصلا بيخيال ميشي
ميدوني؟ اينم يه جور بازيه... هيچوقت سعي نكن كه انتظارات از كسي اونقدر زياد بشه.تا بعدانتوني قبولش داشته باشي...
يه چيز ديگه معجزه وجود نداره ، هيچوقتم نبوده...معجزه منم، تويي ...معجزه رو بايد ساخت..خودت بايد بسازيش.
حالا بلند شو ..الكي دستاتو به آسمون دراز نكن..با اين كارا به جايي نميرسي...

شايد كه خدا خودت باشي

2006-07-11T22:57:00.000+03:30

اینکه مسافرباشی یه جورایی هم بده هم خوب...

بده ، چون هر جایی که میری ،غریبه ای و ناشناس. تنهایی اولین چیزی که سر کشی می کنه وخودشو به رخت میکشه .ناشناس بودنت باعث میشه که همون اول بهت اعتماد نکنن ، سنگینی بی توجهی هاشون ، ترد کردن هاشون ،حتی بایکوت کردناشون با اون نگاههای محو و بی روح و خالی از هر نشانه ای ، روت تاثیرمی زاره و تو رو میبره خودت ،تا جایی که مجبور می شی برای فرار از این نگاه ها گارد دورتو خیلی محکم ببندی و برای یه مدتی تو خودت غوطه ور شی و فرو بری ... کلی طول میکشه تا خودتو بشناسونی .بگی چی هستی ، کی هستی ، از کجا اومدی

ولی خوبه ، چون هر جایی که میری آدما برات بکرو دست نخوردن. گذشته ای ازشون نداری و برای همین برخورد ات بدون قضاوت قبلی میشه ،بدون هیچ دلگیری یا حتی چشمداشتی از قبل . ازشون خاطره ای ، چیزی نداری و برای همین می تونی دنبال خاطره های جدیدی باهاشون باشی ... مهمترین بخشش اینه که هیچ داستانی از تو ندارن و تو میتونی راحت دفتر خاطراتتو پاره کنی بدون اینکه هیچ اثری یادگار بمونه ، خلاصه اینکه محیط جدید رو میتونی خیلی راحت و بدون هیچ نشونه ای از قبل بسازیش

اگه مسافر بمونی می تونی همیشه قصه های جدیدی بسازی با آدمای خاص خودش ،حتی اگه قصه ت خیلی سخت شد میتونی ادامش ندی و بری سر یکی دیگه .ولی با وجود آدمای زیادی که اطرافت میبینی اون تنهاییه ، همیشه برات خود نمایی میکنه... پس بهتره قاطی یکی از قصه های خودت بشی و همونجا بمونی

2006-07-09T20:25:00.000+03:30

اگه یه روزی خواستی جواب چراهای زندگیتو بگیری فقط یه راه داری...

دلتو بزن به دریا واز اون جایی که برا خودت درست کردی بیا بیرون...

2006-07-05T18:22:00.000+03:30

این روزا آدمای خوب کم نیستن. کسایی که حظورشون حتی کم و نا محسوس می تونه روح مرده آدمودوباره زنده کنه.با لحظه های کوچیکی که با خودشون میارن یه رنگ از زندگی رنگی مومیسازن ... می رسی از همشون ... قبلنا ، دوست داشتم که همیشه کنارم باقی بمونن... ولی گذشت زندگی نشون داد که موندگار نیستن .چون همون رفتن و اومدنشونه که باعث میشه ناب باقی بمونن . برا همینه که الان میذارم هر وقت که دوست داشتن برن و بیان .بدون هیچ سوال و جوابی...

فکر کنم اینطوری خودشونم راحت ترن.

2006-07-05T18:15:00.000+03:30

وقتی خوابدی نسیم خنک می زنه به صورتتو می ره زیره پوستت... برکه میگردی و چشم باز میکنی چشمت میفته به ستارها...یه جورایی حال آدم گرفته می شه

2006-06-28T19:10:00.000+03:30

بعضی وقتا نشستیو داری زندگی می کنی ، تو دنیای خودت غوطه وری ... یوهویی یه دست سمتت دراز می شه . اول فکر میکنی یه سلام که باید جوابشو بدی ، دستتو دراز می کنی و می گیریش...اونم تو رو میگیره . ولی با تمام نیروش شروع می کنه به کشیدن. انگار که می خواد تو رو از دنیای خودت جدا کنه و بکشه بیرون. اول مقاومت می کنی ،بی محلی میکنی ، عصبانی می شی ،التماس میکنی ... ولی ول کن نیست همینطور تو رو می کشه... بعد چنگ میزنی ،خراش میدی ، حتی گاز میگیری یو پاره میکنی. آخرسردسته میذاره میره ....ولی تو میمونی با فکرات...چرا خواست تو رو بیارت بیرون؟؟؟ ... مگه این دنیای خودت نبود؟ مگه خودت درستش نکرده بودی ؟ مگه با وجود تمام بدیهاش امن ترین جا برات نبود؟ یعنی همه اینا رو نمی دونست؟

چرا می خواست بکشت بیرون؟

2006-06-25T16:49:00.000+03:30

برای پدر

امروز برای من روز دیگریست. امروز نه آفتاب تند تیز اینجا پوستمو سوزوند.نه آدمای بد حالمو گرفتن... نه خاطرهای گذشته بالا اومد و بیخ گلوم لونه کرد... اصلا هیچ چیز نتونست احساس منو عوض کنه... احساس زندگیمو... امروز به پدر فکر میکردم.به پدرم... زندگیمو از اول دوباره دوره کردم از اول خوندمش ... تو تک تک جاهاش اسمش بود و چه خوشنام. به خودم بالیدم که چنین کسی تو زندگیم بوده .. شاید بتونم بگم بهترین موجود زندگیم... پدرم... برای من مثل دوست بود. همیشه چیزی برای یاد دادن داشت .

از چهره قوی مصممش بود که یاد گرفتم تو سختیها محکم باشم .

از آرامشش بود که یاد گرفتم تو سختیها صبر کنم.

از خند ه هاش بود که یاد گرفتم هر سختیی پایانی داره
.

امروز برای من روز دیگریست. امروز روز تولد پدر است ... روز تولد پدرم... اولین باریست که روز تولدش در کنارش نیستم... و عجب حسرت نبودنش رو می خرم

می دانی پدر . اگه بخوام به خدا بهترین موجود معرفی کنم تو رو معرفی می کنم

دوستت دارم پدر

2006-06-22T20:50:00.000+03:30

آدما روتو دو موقعیت میشه شناخت

یکی تو برخورد اول

یکی تو آخرین برخوردشون

تو هر دو حالت می تونن خاطرهای پاک نشدنی حک کنن

2006-06-13T20:36:00.000+03:30

می دونی؟ تو مثل آب می مونی... دریا...زلال , شفاف , زیبا...حرکات آروم دلنشینت همه روجذب خودت می کنه.اونقدر که ناخوداگاه به طرفت کشیده می شن... چه لذتی داره چشم دوختن به رقص آروم و ملایمت... اونقدر جذاب هستی که هر کسی رو بدون هیچ تردیدی عاشق خودت میکنی...آرزوی رسیدن به تو... رویای نوازش تو...آغوشتو به نرمی باز می کنی و با همون رقصت معشوقه ت رو بغل می کنی...سبکی , سبک ,تا جایی که احساس بی وزنی رو یاد آوری می کنی...پرواز...لحظه لحظه حضور تو رو احساس می کنه وتو با خنکای خودت آروم آروم تو خودت فرو می دی.بدون هیچ درنگی کامل احاطه میکنی...تا جایی که حیاتی ترین عنصر رو از معشوقه ات میگیری.هوای آزاد رو...حتی اجازه یک لحظه نفس کشیدنم بهش نمی دی زیاد طول نمی کشه. آخر سر هم...

تو , معشوقه های خودت رو در خودت میگیری تا بکشی

میدونی؟...تومثل آب می مونی... دریا...زلال ,شفاف , زیبا ومرگبار

2006-06-12T17:25:00.000+03:30

به خاطر گناه ناکرده قصاص شدی.

اینبار انجامش بده.

تا حسرت گناه را نخوری.

2006-06-12T17:18:00.000+03:30

وقتی اینجا نیستم کلی مطلب تو سرمه..از صبح کلی چیز اومد تو فکر مو رفت..هی گفتم میام اینجا مینویسم .میام اینجا مینویسم .آخر سر که اومدم همشون پریدن رفتن...شایدم فرار کردن... اصلاگم شدن...نمی دونم این چه سریه,مطمئنم وقتی پامو بزارم بیرون همشون بر میگردن.چند بارم خواستم یه جا یادداشتشون کنم , ولی اونقدر که پر رنگ بودن گفتم بیخیال مگه میشه یادم بره..حالام که یادم رفت .

فکرامو ندیدی ؟

2006-06-08T17:29:00.000+03:30

دیدی .بعضی وقتا داری چه خوب زندگی می کنی .خیلی راحت. با وجود مشکلات اطرافت می تونی تمام رنگای زندگیتو لمس کنی ... زندگیت رنگیه رنگی ..آبی ..خیلی لذت میبری...ولی اون وسط یهوی یه اتفاق کوچیک میفته...خیلی کوچیک..انوقت تمام خاطرات گذشتت مثل پس آب بالا می آد...رنگای زندگیتو می شوره با خودش می بره. زندگیت می شه سیاه سفید, بی رنگ , بی حال... سرد...

نمی دونم با تمام سختیام تونستم کنار بیام...تونستم یه جوری حلشون کنم. ولی این یه مورد نمی دونم چیکارش.کاش می شد بعضی خاطرات کامل پاک کرد. اونوقت خیالم راحت می شد....شاید باید یه فکر اساسی دیگه براش کنم.

شاید

شاید باید به فکر خاطرت جدیدی باشم